...

Öyle delice, uğruna ölmeye gidilecek sevgiler eskide kalmış hep...

Sen neden ağlıyorsun?

Bilmiyor muydun?

Söylemediler mi en başında?

Kalbine dokunuyorlar sanıyordun değil mi!!!

Değilmiş işte öyle...

Sadece dıştan tenine dokunuyorlarmış...

Hissettikleri şey senin içinden taşan nehirlerden çok daha sığ bir şeymiş meğerse...

Sen aldanırken o sahte dokunuşlara...

Bırakırken kendini akan giden arzulara...

O anlık yaşıyormuş aslında seni...

Sesini duymak için harcadığın çabalar...

Sonunda sana kulağında yankılanan nefesler olarak geri dönüyormuş...

Sen tırnaklarını geçirirken hayata izin kalsın diye...

Onun gördükleri sadece bulutlarda kalan uçak izleriymiş...

Sen gözlerini kapamaya devam et eğer böyle mutluysan...

Ama açtığında sakın ağlama...

Çünkü dökülen gözyaşların acizliğinden başka bir şey değilmiş...

Sen o halinle yaslanacak bir omuz beklerken...

Alacağın tek hediye ise onları silen bir mendilmiş...

HeR NeYSe

Biraz gevşetebilsem göğüs kafesimi
Dokunup durdurabilsem attığın yeri
Boşalttığın yere ne koyduysam dolmuyor
Dakika başı bir of içimden hiç kesik olmuyor

Her neyse işte özledim seni o kadar

Boş düşünce balonu başımın üstünde
Bir şey yazmaz oldu senden sonra içinde
Boşalttığın yere ne koyduysam dolmuyor
Koşmak istesem de sana hayat beni geri çekiyor

Her neyse işte özledim seni o kadar

Bir şiir olmadım kafiyene uyamadım
Sen kaçtın ben kelime bulup seni tutamadım
Boşalttığın yere ne koyduysam dolmuyor
Dakika başı bir of içimden hiç kesik olmuyor

Her neyse işte özledim seni
Her neyse işte böylesi hayat nereye kadar

ReDD

P.S: Yazamıyorum bu aralar...

SiS

İki şehri var gecenin, biri gözümde
tütüyor, birinin dumanı üstünde yağmur
gibi çöken siste, bana bu uykusuz
şehri niye bıraktın, göze alamadığım
bir şehrin yerine bütün şehirlerdesin,
gece değil istediğin hayli karanlık
bakışlı bir şehrin gözleriyle çarpışmak
hevesindesin! Gözlerini anlıyorum henüz
bağışlayabileceği gözleriyle çarpışmadı kimsenin;
gözlerimizi uzaklıklar değil ki yalnız
göze alamadığımız yakınlıklar da acıtır,
ve gözleri ancak gözler bağışlayabilir,
öyle acıyor ki gözlerim kim bağışlayacak,
sis değil, uykusuzluk değil, iki uzak
şehir gibi ayrılıktan kavuşmuyor gözlerim :
Biri hepimizle gözgöze gibi hala uykusuz,
biri sis içinde kirpiklerine kadar açık,
bu sessizliği kim bıraktıysa, göremiyorum
konuşkan gözlerinde tek sözcük bile,
gözlerimiz birbirine değmiyor gecenin iki şehrinde

Kimsenin kimseye gözü değmiyorsa, şiir niye ?

Haydar Ergülen

uÇuRTMaLaR

En sevdiği renk mor olan kadın
En sevdiği kelime ‘asi
En sevdiği oyun incitmek beni
Hıncı, çocukluktan kalma bir yara izi gibi

İpleri dolaşmış uçurtmalar misali
Ne beraber uçabildik, boşverip şu dünyayı
Ne gidebildik kendi yolumuza
Rüzgarda savruk, başına buyruk
Senle ben

Zamanı, yaralarla ölçen kadın
Geçmişiyle kavgalı
Gündüz isyankar
Geceleri Tanrı’ya sığınan kız çocuğu
Kırdığı kalpleri dizmiş ipe
Gene en büyük zararı kendine

En sevdiği ses, çocuk sesi
Güneşli, billur, neşeli
Oysa, yıllar var ki kendi
Anne olmayı istememiş
Çekip gidebilmek için bir gün
Geride ekmek kırıntıları bırakarak
Kuşlar yesin diye ayak izlerini
Kalmasın ne bir sızı ne kalp yarası



Sevişirken taşkın bir nehir
Öpüşürken kor bir alev
Uykusunda melek gibi masum
Bakmaya kıyamadığım
Kaç gece göğsünde uyuduğum
Ama beraber uyanamadığım kadın

İpleri dolaşmış uçurtmalar misali
Ne beraber uçabildik, boşverip şu dünyayı
Ne gidebildik kendi yolumuza
Rüzgarda savruk, başına buyruk
Senle ben

Her hasretten sonra
Başka başka sevdaların kollarında
Yemin etmişken bir daha konuşmamaya
Gene bulup birbirimizi
Sabahı olmayan gecelerde
Aldatma pahasına sevdiklerimizi
Ağlayarak seviştiğim kadın
Senle ben ipleri dolaşmış uçurtmalar misali

İpleri dolaşmış uçurtmalar misali
Ne beraber uçabildik, boş verip şu dünyayı
Ne gidebildik kendi yolumuza
Rüzgarda savruk, başına buyruk
Senle ben

Teoman

KaRaLaMaLaR ~1~

Çok bir şey istemedim aslında ben hayattan

Minik papatyalar istedim önceleri

Avucuma sığacak kadar minik olsunlar istedim

Sonra nergisleri kokladım...

Onlara aşık oldum...

Ama bir arada yaşamadılar...

Papatyalar küstü bana...

Ben dün gece bir rüya gördüm...

Kalbini eline almış bana geliyordun...

Nasıl baktıysam sana...

Tutamadın onu düşürdün...

Eğildim almak için...

Düştüğü yerde kan izleri...

Öldün...

BiRi BaHar Mı DeDi?..

Kış ısrarla bitmemek için direniyor... Her yer yağmur, çamur... Oysa ben gökyüzünün mavisini; güneşin sıcaklığını, yüzüme vuran meltemi özledim...

Bahar gelsin artık... Giyelim incecik penyelerimizi çıkalım sokaklara... Sabahın o ılıklığında kuş cıvıltıları ile yapalım kahvaltılarımızı... Gülücükler atalım onlarla beraber; duyulsun sesimiz...

Küçük bir pisi pisi sürünsün paçalarımıza... Mırıldansın usulca gözleri sizin tabağınızdayken... Ve biz okşayalım onu sevgiyle...

Evet evet bahar gelsin ve biz küçücük pikelerimizi üzerimize çekiştirme telaşına düşelim...

ŞşŞ...

Şşş...

Sen şimdi sus...

Kapat gözlerini...

Kulağını ver bana sadece...

Şşş...

Sen şimdi sakinleş...

Yüreğine söz geçir yavaşlasın biraz...

Yorma onu daha fazla...

Şşş...

Sen şimdi düşünme...

Bırak başını dizlerime kal öyle...

Aklına hiç bir şey getirme...

Hisset beni sadece...

Şşş...

Sen şimdi uyu...

Ben buradayım seni ısıtmak için...

Korkmana gerek yok...

Sen uyanana kadar...

gitmeyeceğim...

LooK aT Me; LooK iNTo My eYeS...

Şimdi yok olup gitmek vardı senin derin bakışlarında...

Sadece bir kaç satır kelime olmak vardı dudaklarında...

Ama olmuyor...

Yine de sana inat...

Dinle...

Sen nefes aldıkça içine dolan ben olayım...

Damarlarına hayat veren kırmızın olayım...

Sen "yok" desen de ben senin "var"ın olayım...

Her inkar edişinde dudaklarında ki yalanın olayım...

Gitmek istediğinde üstüne giydiğin hikayen olayım...

Gelişlerinde ki heyecan...

Kaçışlarında ki sessizlik olayım...

Sen ne kadar uzağa gitsen de ben senin uzaklaşamadığın günahın olayım...

Ben içindeki sen olayım...

GeCeYe YoLCuLuK...

sen
sen bir rüzgarsın...
kendi kendime dönüyorum sanan
ama etrafında ne varsa çeken bir rüzgar..
kasırganın tersine
sade
ama
şeffaf değil....
ne fırtınalar kopartıyorsun kim bilir içinde..
dışardan yaprakları sallayan bir meltem..
minik bir kızın yanağından gözyaşını silen..
içinde hüngür hüngür yağmur yağan..
ışıl ışıl dolanan gözleri....
biraz şeytan... biraz melek...
bense kollarımı açmış
artık
gitmek isteyen , bunun için dua eden bir korkuluk senin farketmediğin...
at beni bir köşeye...
ama aynı köşe olmasın...
savur saplarımı... şapkamı
....
keten gömleğimi...
aç
kollarımın yanmamış yerleri yesin güneşi...
saçlarımın ıslanmayan yerleri ıslansın...
dağılsın
şiddetinde...
sonra savur beni...
at bir köşeye dedim ya...

uzaklardan...

SeN, O ve aŞK...

Bir gün önce

"Aşk için artık çok geç..."

Bir gün sonra
"Ey aşk! Bana elinden gelmeyen tek bir şey söyle..."

BiR ŞiiR Ve HaTıRaLaR

Bir gün sen de anlayacaksın,
Kalabalıklardan kaçıp,
Dizlerini karnına kadar çekip ağlayacaksın.
İşte o an özleyeceksin,
Eski sevgilini değil,
Pili bitmiş oyuncak ayını ...
Yanından ayırmadığın, yatarken sarıldığın saflığını ...
" Tel sarar kızıma tel sarar " diyen babana benzemeyecek her erkeğin gözleri.
O küçük kız çocuğu değilsin artık,
Ama birgün sen de ağlayacaksın!
Kenarları dantelli elbisesiyle,
Saçlarını ördüğün oyuncak bebeğini,
Nereye koyduğunu hatırlaman gerektiğini anlayacaksın!
Tel sarar kızıma tel sarar diyen babana benzemeyecek her erkeğin gözleri.

Ceyhun Yılmaz


Bu şiiri duyduğumda hatıralarım canlandı...
Şiirin anlattıkları bana, size kalsın.
Ailemden ayrı yaşadığım şu dönemlerde bu şiir beni aldı çocukluğuma götürdü.
Bunu başka bir zamanda başka bir yazıda anlatırım şimdi düşününce ne çok anı canlandı gözümde.
Ama bu şiiri okurken geldiğim o satırda; "Tel sarar kızıma tel sarar" dizesindeyim ben şu an...
Ve hiç ayrılmak istemiyorum o anıdan...
Canım babam nasıl özledim kokunu...
Şimdi durup nereden hatırlayacaksın diyeceksiniz ama hatırlamama gerek yok ki o sahneyi...
Fotoğraflarla tutulmuş kayıtları var o anın...
Minik eller o zamanlar büyük ihtimalle ona dev gibi gelen ellere uzanmış...
"Tel sarar kızıma tel sarar" melodik bir şekilde tekrarlanırken onu tutmak için uzanmış pamuktan eller var o sahnede...
Hepsini bir kenara bıraktığınızda gördüğünüz şey saf katıksız sevgi aslında...
Karşılık beklemeden...
Büyüdüğünüzde; her şey için bir bedel ödemeniz gerektiğini öğrendiğinizde; o anların ne kadar değerli olduğunu farkedebiliyorsunuz anca...

Seviyorum Sizi... :(

SeNSiZLiK

Az önce duydum bunu Beyaz Show'da Candan Erçetin söyledi canlı canlı... Hiç bu kadar dikkat etmemişim sözlerine onu farkettim... Sonra farkettim ki pek çok şarkıyı bu şekilde dinlemişim... Yalnızlık... Seviyorum bu kelimeyi garip bir şekilde... Yalnızlık sevilir mi?.. Sevilir bence... Aşırı olmasın ama... Ben istediğimde yalnız kalayım... İstediğimde kollarında sarsın biri beni... Öyle işte...

Benim gibi sözleri özümsemeden dinleyenler için... Aşağıda şiiri okuyun keyifle tadına vara vara...

Bir garip hüzün çöker insana

El ayak çekilince

Tek başına kalırsın dünyada

Etraf sessizleşince

İnan bu ev alışamadı

Hiçbir zaman sensizliğe

Şimdi sensizlik oturuyor

Kalkıp gittiğin yerde

Yalnızlığa elbet alışır bedenim

Yalnızlıkla belki de başa çıkabilirim

Çok zor gelse bile yaşar öğrenirim

Sensizlik benim canımı acıtan

Bir derin korku düşer ruhuma

Duvarlar seslenince

Karanlık oyun oynar aklıma

Gölgeler dans edince

İnan bana alışamadım

Hiçbir zaman sensizliğe

Şimdi sensizlik dolaşıyor

Çıkıp gittiğin bu evde

Candan Erçetin

BiR HaYaLDi SaNKi BiR MaCeRa...

İnan ben de bilmiyorum gözlerine baktığımda gördüklerim neydi?

Çok mu zordu sensiz yaşamak!

Aynaya baktığımda gördüklerimi,

Sen bana baktığında görebiliyor musun?

Görseydin kalır mıydın yanımda?



Soru sormayı seviyorum biliyorsun...

O yüzden en güzel oynadığım oyunlardan biri soruya soruyla karşılık vermek

Gizlenmek!!!



Artık cümlelerim düzgün kuruluyor...

Bense bana ait olan devrik cümlelerimi özlüyorum senin gibi...

Senin gibi devrik, senin gibi savruk...



Hayatımın karelerini bir bir çerçeleyip duvara asıyorum şimdi...

Nerdesin?..

Nerde olmak istersin?..

İster misin olmak?..



Böylesi güzel sevmek seni; sen bilmeden...

Yağmur bulutları sarmışken tüm çevreyi...

Islanmak güzel sevgiyle...

Bu eziyet değil hayatımda...

Seni yaşatmak, varlığını saklamak bir ceza değil...

Yaşattığın fırtınalar tozu dumana katıp her şeyi silip götürmüyor işte...

Başka türlü sevmeyi bilmiyorum ben...



Okumayı bilen için çok şey anlatıyorum gözlerimde...

Bazen ise tek bir kelime...

DiNLiYoRuM...

Yaz tamam hadi; sen de yaz artık diye açtım yorumları :)

Neden kapalıydı diye sorma bırak...

Şimdi merak ediyorum işte senin içinden neler geçiyor?

Paylaşır mısın?

Koydum bir kadeh şarabı önüne...

Kağıt ile kalem de yanında...

Bekliyorum bir köşede...

Adını yazmak zorunda değilsin ama...

Bir işaret bırak izin ver seni tanımama...

I'm OK

Ben yazarım yazmasına da, ya sen okumazsan tüm bunları...

Yüreğimin sızısı kalır olduğu yerde...

Bir damla düşer o zaman hiç ağlayamayan bulutun gözlerinden...

Yeterince üzülmedik mi?...

Yeterince parçalanmadı mı kalplerimiz?..

Bir daha iyileşmez dediğimiz yaralarımızın izleri kalmadı mı derinlerde bir yerlerde?..

Acıtır biliyorum belki biraz kanatır o yumuşacık kalbini bu sözler...

Yine de dinlemekten vazgeçme beni sakın...

BEN SENİ YÜREĞİMDE DUYUYORUM ZATEN...

FLaSHBaCK oF mY Life...

Uzun zamandan sonra ilk defa

ne yazacağımı bilmeden başladım yazmaya...

Bir şarap kadehini usulca kavradım senin ellerini tutmaya çekinen ellerimle... Ne kadar tanıdık ve ne kadar yabancıydı soğukluğun tadı... Ne yapacağımı bilemeden baktım gözlerine... Oysa ne kadar özlemiştim bana bakışlarını... Ne çok şey kaçırdık biz seninle...

Dakikalar geçmeye başlayınca saat daha bir hızlı vurmaya başladı sanki saniyelere... Seni uğurladığım o gün geldi gözlerimin önüne... Sustum... Kalbimin o günkü haykırışına karşılık ben sustum... Kara pencerelerin ardına gizledim gözlerimi... Yağmura sığınmak istedim... Yağmadı kahrolasıca...

Ne git diyebildim ne de kal... Uyandığımda; ilk olarak yüzünü görebilmek nasıl bir şey hiç bilemeyecektim... O yüzden devamlı baktım ya sana... Ya kokun nasıl bir şeydi? Unutmuş muyumdur? Unutmadığımı farkettim sevindim... Bilmeli miydin? Bilmemeli mi?.. Karıştırdım yine...

Hiç silemediğim sahnelerin baş kahramanı... Düşünmemeye çalıştığım; görmezden gelmeye uğraştığım... Satır aralarında adını aradığım... Dizelerde bulurum diye devamlı dinlediğim bir şarkı gibi...

Bir Varmış Bir Yokmuş gibi... Bitmeyen bir masalın 2 oyuncusuyuz... Ne sen ölüp ayrılabilirsin bu oyundan... Ne de ben yaşayarak kurtulabilirim senden... Duyduğum en güzel acı bu...

Hayal etmekten vazgeçeli çok olmuştu oysa ki... Gerçeği bilsem de bir; bilmesem de... Dudaktan dökülen tek bir kelime gibi... Kimseye söyleyemediğim... Söylersem ihanet edeceğimi bildiğim tek bir kelime... Sen bil yeter...

LoNG SToRY...

Burdaki Yazının Referansıyla

Klasik masallardan çokta farklı değil aslında yazacaklarım çünkü sadece bir masalda olabilecek kadar gerçek ve güzeldi... Kahramanları ise ancak orada olabilecek kadar cesur ve hayaldi...

Masalın başı belli her zamanki gibi "Bir Varmış Bir Yokmuş" diye başlıyor... Ve devam ediyor "Bir zamanlar uzak bir diyarda kayıp bir prenses ve yakışıklı bir prens yaşarmış..." diye... Komik di mi?.. Yazılanlar masal ama günümüzde geçiyor... Herneyse dediğim gibi başlangıcı belli masalımızın fakat sonunu nasıl yazacağım bilmiyorum çünkü hala bir sonu yok... Yani şimdilik... Fakat sanırım yaşanmaya başlandı... Ben masalı yazana kadar elbet Gökten 3 Elma Düşer 1'i Kıza 1'i Prense... 3. mü?.. Onunda sahibi meçhul olsun bırakın...

Devam ediyorum yazmaya ama burada paylaşır mıyım bilmiyorum...

ToNiGHT...

Söyleyecek çok şey var...
Ama ne kadar değerli bilmiyorum...

BeKLeMeK...

Yağmur yağıyor herkese günahları kadar
Niye bana daha fazla yağıyor her akşam yağmurlar

Hamurdan, çamurdan küçücük insanlar
Kesin artık ağlamayı ıslandım yeteri kadar

Bir damla yağmur anlattı beni bana
Bir damla yağmur anlattı
Bir damla yaş süzüldü gözlerinden

Mutluluk gözyaşı değil, belliydi yüzünden
Ha bir damla az, ha bir damla fazla
Git, git hiç düşünme, yağmurlar yarıyor bana

Bir damla yaş anlattı seni, terk ederken beni
Bir damla yaş anlattı seni
Ne yağmur var, ne de gözyaşı var bu akşam

Boşlukta asılı kaldı düşünceler ve duygular
Ta ki, bulana kadar seni, yeni sevgili
3!2!1! MotorYağsın yağmurlar

(Anima-Yağsın Yağmurlar)

Zaman, Mekan ve Ben...

Çok uzun zaman olmuş bloga el sürmeyeli... O kadar çok şey değişti ki hayatta; hayatımda; hayatlarımızda... Bir bir yazmalı mı her şeyi yoksa bırakıp baştan mı başlamalı bilmiyorum şimdi... Bir düzene sokmayalıyım etrafı; yaşamı...

Bu arada lanet bir zamanda lanet bir şehirde tıkıldım kaldım... Bakalım ne zaman göstericek bana güzelliklerini... Varsa tabi...

Şimdilik bu kadar...